رادین پنجره را باز کرد. گربه که نامش «مِلو» بود، یک شنل قرمز کوچک به پشتش بسته بود! ملو با صدایی نازک گفت: «سلام رادین! دوست داری با من به یک سفر جادویی بیایی؟» رادین با خوشحالی فریاد زد: «بله، حتماً!»

ملو دست رادین را گرفت. ناگهان، آن‌ها روی یک ابر نرم و صورتی پریدند. ابر آرام‌آرام بالا رفت و آن‌ها را از بالای درخت‌ها و خانه‌ها عبور داد. رادین اصلاً نمی‌ترسید چون ملو کنارش بود و باد خنکی به صورتش می‌خورد.

ابر آن‌ها را به شهر «سگهای نگهبان» برد. وقتی پایین آمدند، رادین چشمانش از خوشحالی برق زد. «چیس»، سگ پلیس شجاع، با لباس آبی‌اش آنجا بود. چیس به رادین گفت: «خوش آمدی رادین! ما امروز به کمک یک دوست خوب نیاز داریم.»

ملو و رادین دیدند که «مارشال»، سگ آتش‌نشان مهربان، کنار یک درخت بزرگ ایستاده است. مارشال کمی نگران به نظر می‌رسید. او گفت: «یک توپ کاموای بزرگ و رنگارنگ بالای درخت گیر کرده و راه پرنده‌ها را بسته است!»

مارشال سعی کرد با نردبانش به بالای درخت برسد، اما شاخه‌ها خیلی نازک بودند. مارشال گفت: «نردبان من برای این درخت سنگین است.» رادین جلو رفت و دستش را روی شانه‌ی مارشال گذاشت و گفت: «نگران نباش مارشال، ما با هم راهی پیدا می‌کنیم.»

رادین به ملو نگاه کرد. ملو گربه‌ی فرزی بود و شنل جادویی داشت. رادین گفت: «ملو، تو می‌توانی از شاخه‌های نازک بالا بروی! من از پایین مراقبت هستم.» ملو با شجاعت شروع به بالا رفتن از درخت کرد و رادین برایش دست زد.

ملو به بالای درخت رسید و با پنجه‌های کوچکش توپ کاموا را هل داد. توپ قل خورد و پایین افتاد. چیس که پایین درخت منتظر بود، با خوشحالی پارس کرد و توپ را گرفت. حالا پرنده‌ها دوباره می‌توانستند به لانه‌هایشان برگردند.

همه دور هم جمع شدند. رادین، ملو، چیس و مارشال با هم خندیدند. مارشال گفت: «رادین، تو و ملو نشان دادید که با دوستی و همکاری، هر مشکلی حل می‌شود.» رادین خوشحال بود که دوستان جدیدی پیدا کرده است.

وقت برگشتن به خانه بود. رادین در اتاقش بیدار شد. او ملو را که حالا یک گربه‌ی عروسکی نرم بود در آغوش داشت. رادین لبخندی زد و زیر لب گفت: «دوستی بهترین ماجراجویی دنیاست.» و با خیالی راحت به خواب رفت.